« ليس شيء ممّا حرّم اللَّه إلّاوقد أحلّه لمن اضطرّ إليه » « 1 » . « هيچ چيزى نيست از آنچه خداوند حرام كرده ، مگر اينكه آن را براى شخص مضطرّ ، حلال نموده است . » تفصيل احكام 1 - اگر لباس انسان ، در ابريشم ، يا پوستين و پوست حيوان حرام گوشت يا بافته شده از پشم ، موى ، كُرك و پر آن ، يا در جامهء نجس ، منحصر شود و لباس ديگرى نداشته باشد ، اقوا اين است كه نماز با آن جايز است ، و احتياط مستحبّ آن است كه در حالت برهنه هم نماز را اعاده كند . 2 - امّا اگر لباس او در پوست يا پوستين حيوان مردار يا بافته شده از پشم ، موى ، كُرك و پرِ آن ، يا در جامهء طلاباف يا غصب شده ، منحصر شود و لباس ديگرى نداشته باشد ، چنانچه بخاطر سرما يا بيمارى و غيره ، مجبور به پوشيدن آن باشد ، نماز با آن اشكال ندارد ، امّا اگر مجبور نباشد ، بايد آن را از بدن بيرون كند و اگر هيچ ساتر ديگرى مانند برگهاى درخت و گياه و گِل وجود نداشته باشد ، برهنه نماز بخواند با كيفيّتى كه بعداً اشاره خواهيم كرد . 3 - كسى كه هيچ چيزى را كه با آن عورتش را بپوشاند نيابد حتّى برگ درخت و گياه و گِل يا گودال و آب كدرى كه در آن بايستد ، واجب است برهنه نماز بخواند . 4 - كسى كه وظيفهء او برهنه نماز خواندن است ، در صورتى كه نامحرم او را مىبيند ، اقوا اين است كه ايستاده بخواند و اشارهء با سر به ركوع و سجود

--> ( 1 ) - وسائل الشيعه ، ج 3 ، باب 12 ، ابواب لباس المصلّي ، ص 270 ، ح 6 .