شرعى نمازگزار باشد يا جامه‌اى اضافه بر آن . 2 - بنابر احتياط واجب ، پوشيدن لباسهاى كوچك ابريشمين نيز جايز نيست مانند جوراب ، كلاه ، دست‌كش ، كمربند ، كروات و غيره كه به تنهايى ساتر عورتين نيستند . 3 - در حال جنگ ، پوشيدن ابريشم جايز است و بنابر اقوا نماز نيز در اين هنگام جايز است ، ولى احوط اين است كه اگر ضرورتى نباشد نماز با آن خوانده نشود . 4 - در جامه‌اى كه مخلوطى است از ابريشم با پنبه يا پشم يا هر چيز ديگرى كه نماز با آن جايز است ، به گونه‌اى كه در عرف ، ابريشم خالص ، صدق نكند ، نماز خواندن جايز است . 5 - اگر جامهء انسان ، مخلوطى باشد از قطعه‌اى ابريشم خالص و قطعه‌هاى ديگر از غير ابريشم ، پس اگر در عرف ، پوشيدن ابريشم صدق كند ، پوشيدن آن حرام و نماز با آن باطل است . امّا اگر در عرف ، پوشيدن ابريشم گفته نشود ، اشكال ندارد ، و در صورت شك در صدق عرفى ، اصل ، برائت است و نماز با آن صحيح مىباشد . پس ملاك و معيار در همهء فروع مشابه ، صدق عرفى است . 6 - نماز با ابريشم ، در صورتى كه براى امور پزشكى و درمانى مانند بستن زخم و شكستگى و غيره استفاده شده باشد اشكال ندارد . 7 - اگر از باب جهل يا فراموشى در لباس ابريشمين ، نماز بخواند ، اقوا عدم وجوب اعادهء نماز است ، هر چند احتياط مقتضى است كه اعاده نمايد . 8 - اگر انسان ، لباسى غير از ابريشم نداشته باشد و از باب اضطرار ، بخاطر سردى هوا يا بيمارى و غيره ، مجبور به پوشيدن آن باشد ، نماز با آن