5 - وجوب روبه قبله كردن در هنگام اضطرار مانند نماز خوف ساقط مىشود ، و همچنين در هنگاميكه انسان مجبور شود در حالت سواره نماز بخواند ، و همچنين در ذبح حيوان چموش و يا ساقط شده در چاه . 6 - كسى كه عمداً روبه قبله نماز نخواند ، بايد نمازش را اعاده نمايد ، امّا كسى كه تعمّد نداشته امّا جهت قبله را نمىدانسته و وقت نماز هم تنگ شده باشد ، يا قبله را فراموش كرده باشد ، يا اينكه قبله را جستجو كرده امّا اشتباه كرده و اندكى از قبله منحرف شده مانند اينكه بين مشرق و مغرب نماز خوانده براى كسى كه قبله او به طرف جنوب يا شمال قرار داشته است « 1 » ، در اين صورت نماز او صحيح بوده و اعاده ندارد ، امّا اگر پشت به قبله نماز خوانده يا براى كسى كه قبلهء او سمت جنوب است ، به سوى مشرق يا مغرب نماز خوانده است ، اگر وقت باقى باشد بايد نماز را اعاده كند و اگر وقت فوت شده است ، اعاده ندارد . 7 - كسى كه دربارهء قبله تفحّص و جستجو كرده امّا اشتباه نموده و پشت به قبله يا كاملًا به سمت راست يا چپ قبله نماز گزارده باشد ، پس اگر در وقت ، قبله را تشخيص داد ، نمازش را اعاده كند و گرنه نمازش صحيح است ، امّا احتياط اقتضا مىكند كه در هر دو صورت اعاده كند . شخص جاهل و فراموشكار و غافل نيز همين حكم را دارد ، اگرچه احتياط به اعاده در وقت ، در اين جا مؤكّدتر است و اين احتياط در مورد جاهل به حكم نبايد ترك شود . 8 - اگر در اثناى نماز معلوم شد كه از قبله انحراف دارد ، پس اگر

--> ( 1 ) - به عبارت ديگر انحراف از قبله در هر دو طرف آن ، بين طرف چپ و راست ، كمتر از 90 درجه‌باشد .