- زوال خورشيد ، كه مشهور و معلوم است و نماز ظهر در اين وقت واجب مىشود . براى نماز عصر ، وقت معلوم و مشهور مانند اوقات چهارگانه فوق نيست و لذا وقت آن ، بعداز فراغت از نماز قبل از آن قرار داده شده است . علّت ديگر اين است كه خداوند متعال دوست دارد كه مردم هر كارى را با اطاعت و عبادت او آغاز كنند ، و لذا دستور داده كه اوّل روز را با عبادت او آغاز نمايند و سپس براى تأمين زندگى دنيايى و تهيهء مؤنهء زندگى پراكنده شوند و بدين جهت نماز صبح را واجب كرده است . موقعى كه روز ، به نيمه رسيد و مردم كارهاى خود را تعطيل كردند و اين وقتى است كه مردم ، جامه از تن كشيده و به استراحت و خوردن غذا و خواب نيمروز ( قيلوله ) مىپردازند ، خداوند دستور داده است كه اوّل به ذكر و عبادت او بپردازند و بعد به هرچه دوست دارند مشغول شوند و لذا نماز ظهر را واجب كرده است . زمانى كه ظهر را گذراندند و خواستند براى آخر روز پراكنده شوند ، باز هم بايد با عبادت او كار خود را آغاز نمايند و بعد به هرچه دوست دارند بپردازند و از اين رو نماز عصر را واجب كرده است كه بعداز آن ، مردم به دنبال كسب و تأمين زندگى خود مىروند . و هنگامى كه شب فرارسيد ، و مردم زينت خود را از تن بيرون كردند و به وطن و كاشانهء خود بازگشتند ، در اين زمان باز هم بايد با عبادت پروردگار خود آغاز كنند و بعد به آنچه دوست دارند بپردازند و لذا مغرب را بر آنها واجب كرده است . موقعى كه وقت خواب فرارسيد و از همهء اشتغالات خود فارغ شدند باز خداوند دوست داشته است كه با عبادت و اطاعت او شروع كنند و بعد به آنچه خود مىخواهند بپردازند تا هر عملى را با اطاعت و عبادت او آغاز كرده باشند و بدين جهت نماز عشاء را واجب كرده است . وقتى كه بندگان اين عبادتها را انجام دادند ، خدا را فراموش نمىكنند و از او غفلت نمىورزند و دل آنان قساوت پيدا نمىكند و شوق و علاقهء آنان به خداوند كم نمىشود . »