طهارت آيينهء فطرت دربارهء خود بينديش ، سپس به طبيعت پيرامون خود نگاه كن ، چه مىبينى ؟ آيا نمىبينى كه هر چيزى در عالَم وجودت و در جهان پهناور هستى ، به خوبى و به زيبائى ، سازمان و سامان يافته است ؟ از اجزاى بسيار ريز و ناچيز اتم تا كهكشانهاى حاوى ميليونها خورشيد ، همه و همه به عنوان آفريدهء كردگار حكيم ، نشان دهندهء سنّت حكيمانه‌اى است كه خداوند براى آنها تقدير كرده است . اين سنّتها همان فطرت الهى است كه انحراف از آن باعث تباهى و بازگشت به آن موجب اصلاح مىشود . طهارت ، بيانى از فطرت خدا در انسان است و از همين رو هر چيزى كه به سود انسان وشايستهء او باشد ، حتماً نوعى از طهارت و پاكى را با خود همراه دارد و هر چيزى كه به زيان او و باعث تباهى او باشد ، مصداق ناپاكى و آلودگى مىباشد . خصلت راستى چون به نفع انسان و موجب اصلاح اوست ، نمونه و نشانه‌اى از طهارت قلب است و همچنين ايثار ، فداكارى و بخشش و . . . امّا دروغ چون بر خلاف فطرت انسان و يكنوع انحراف از سنّت