( خدا ) دانش و حكمت را به هر كس بخواهد ( و شايسته بداند ) مىدهد ؛ و به هر كس حكمت داده شود ، خير فراوانى داده شده است . و اين « خير كثير » در قرآن است . قرآن ، حكمت‌خيز است و حكيم ؛ و هر آنچه براى هدايت بشر لازم است ، در قرآن وجود دارد . ثانياً : بنابر قول يكى از مفسّرين ، قرآن زنده است . اين گونه نيست كه تنها كتابى و نوشته‌هايى بين دو جلد باشد ؛ بلكه يك روح زنده است ؛ روح زنده‌اى كه حكمت دارد ؛ يعنى حكيم است . اين‌كه قرآن ، روح زنده است و كلمات قرآن اشاره‌اى به آن روح است و آنچه در شب قدر بر حضرت صاحب‌الزّمان - / عجّل اللَّه تعالى فرجه الشّريف - / نازل مىشود ( همانطور كه قبلًا بر نبىّ اعظم صلى الله عليه و آله نازل مىشد ) آن روح است يا نه ، بحث عميقى است كه در جاى خود بايد به آن پرداخته شود . « انَّكَ لَمِنَ الْمُرْسَلينَ » كه تو قطعاً از رسولان ( خداوند ) هستى ، در اين آيه چند تأكيد وجود دارد : 1 . ( انَّ ) كه از ادوات تأكيد است . 2 . لام تأكيد . 3 . كلمه‌ى مُرسلين . وجه اين‌كه از كلمه‌ى « مُرسلين » تأكيد فهميده مىشود ، اين است كه ممكن بود در اين آيه تنها گفته مىشد : انَّكَ لَرَسُولُ اللَّه . « 1 » همانطور كه در جاى ديگرى فرموده :

--> ( 1 ) - / تو پيغمبر خدا هستى .