« بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ » . « يس » به نام خداوند بخشايشگر مهربان . يس / دو حروف مقطّعه در قرآن خصوصيّات و رموزى وجود دارد كه پس از سال‌ها و به تدريج كشف شده و مىشود . اخيراً به كمك كامپيوتر دريافته‌اند كه ميان بعضى كلمات و تعداد تكرار آن در قرآن ، رابطه وجود دارد ؛ مثلًا كلمه‌ى « شهر » به معنى ماه ، تنها دوازده بار در قرآن آمده است . تعداد كلمه‌هاى « بهشت » و « جهنّم » ، « دنيا » و « آخرت » ، « شب » و « روز » ، از منطق رياضى زيبايى تبعيّت مىكند و حاكى از نوعى ارتباط معنادار ميان آن‌هاست . در ابتداى بعضى از سوره‌هاى قرآن حروفى آمده است كه بين آن‌ها مثل حروفِ يك كلمه‌ى معنادار ارتباط وجود ندارد ؛ بلكه هر حرفْ جداى از ديگرى است . به همين دليل به آن‌ها حروف مقطّعه ( از هم جدا ) مىگويند ؛ مانند الم ، طه ، يس ، ص و . . . اگر همه‌ى حروف مقطّعه را بدون تكرار در نظر بگيريم ، چهارده حرف مىشود كه نيمى از حروف الفباست . در ميان اين حروف ، حرف « ع » آمده است ؛ ولى حرف « غ » نيامده است ؛ « س » آمده و « ش » نيامده ؛ « ص » آمده و « ض » نيامده است . در شروع بعضى سوره‌ها فقط يك حرف از حروف مقطّعه آمده است . حروف مقطّعه‌ى دو حرفى ، سه حرفى ، چهار حرفى و پنج حرفى هم داريم . در واقع حروف مقطّعه نيز مانند ديگر واژه هاى معنادار زبان عربى ، حالات مختلف به خود مىگيرند .