وجود » مفهوم عدم مطلق را در بر ندارد ، بلكه تنها عدمى معيّن را مىرساند . ج - انسجام حقايق با يكديگر و انسجام نفس با اين حقايق همراه با اطمينان و آرامش يكى از ملاكهاى ثابتى است كه انسان به وسيله آن حقيقت اشياء را كشف مىكند . براى مثال هنگامى كه « نيوتن » در نظريات فلكى ترديد يافت و وجود مشكلات علمى بسيارى را در نظريه بطليموسى مشاهده كرد كه بر اساس گردش خورشيد استوار بود عدم انسجام حقايق با اين اصل را دريافت و لذا نظريه « گردش زمين » را وضع كرد و مشاهده كرد كه مشكلات علمى بر اساس آن حلّ شدند و انسجام كامل ميان اين نظريه و ساير حقايق حاصل شد و بىثمر بودن نظريه بطليموسى و درستى نظريه نيوتن به اثبات رسيد . بشر بسيارى از حقايق را زمانى كشف مىكند كه در آنها ترديد روا مىدارد ، زيرا ميان اين حقيقت و ساير حقايقى كه فرد از پيش بدان آگاهى داشته انسجامى نبوده است و به محض آن كه به تعارض ميان آن دو پى مىبرد عدم صحّت يكى از آن دو را نتيجه مىگيرد . پس از ذكر اين نكات بايد حقيقت مهمّى را درك كنيم و آن اين كه « وجود » چيزى است و « موجود » چيز ديگر ، « موجود » آن چيزى است كه مىبينيم و لمس مىكنيم همچون قلم و دفتر كه در دو موجود هستند ، امّا « وجود » آن « حقيقتى » است كه قلم و دفتر را موجود