پنهان آن قدرت بسيارى در اختيار فرد مىگذارد . قرآن كريم و عوامل اثبات مفاهيم آن ثبوت و پايدارى زبانى و لغوى كه مىتوانيم در فهم قرآن كريم بدان تكيه كنيم كدام است ؟ ما در قرآن كريم سه نوع عوامل اصلى اثبات مفاهيم مىيابيم كه عبارتند از : زبان ، سياق و تفسير . الف - زبان با توجّه به آن كه زبان عربى فراگيرترين ، دقيقترين و زيباترين زبانهاست زيرا براى هر حقيقت لفظ قريبى در اختيار مىنهد كه كاملًا با آن مناسبت دارد و با توجّه به آن كه عرب براى هر تحوّل و پديدهء جديدى كه ظهور مىكند لفظ خاصى وضع مىكند و آن حقيقت را در جامه اين تحوّل القاء مىكند ، برغم همه اين مسائل ، كلمات عربى را ابهامى در برگرفته كه رسايى لفظ و پرتوهاى آن‌را از ميان مىبرد وحتّى خود عربها آن احساس لطيف را - براى مثال - در تفاوت بين معناى « قرب » و « اقترب » يا « فكر » و « افتكر » ندارند ، و تقريباً تفاوت دو كلمه « سار » و « سارب » يا « دلك » و « اولج » و نظاير آن را در نمىيابند . دليل چنين امر عبارت است از : اوّل - كاربرد زياد الفاظ در غير مفاهيم ادبى آن ، براى مثال هنگامى كه يك عرب كلمه « قرب » را در محدوده كلمه « اقترب » يا كلمه