علاوه بر آن آن طور كه معروف است ، پيامبر اكرم - ص - معاذ و ابو موسى را به « يمن » فرستاد و دستور داد به مردم قرآن تعليم دهند « 1 » . و باز معروف است كه پيامبر - صلّى اللّه عليه و آله - قبل از هجرت ، « مصعب بن عمير » را براى تعليم دادن قرآن به مردم مدينه بدان ديار گسيل داشت و پس از فتح مكه هم ، معاذ را براى همين منظور به مكه اعزام كرد « 2 » همچنين نقل است كه : « ابن ام مكتوم » و « مصعب بن عمير » ، به مدينه آمدند به تعليم قرآن پرداختند « 3 » . گروه « قرّاء » در زمان پيامبر - ص - معروف بودند و به صفاتى مشهور گشته بودند كه اختصاص به آنان داشت مثلا شخصى به ابو درداء - در زمان پيامبر - ص - گفت : « اى گروه قرّاء ! چرا از ما ترسوتر و بخيل‌تر - هنگام سؤال - هستيد و لقمه‌هايتان هم بزرگتر است هنگام خوردن . . . » « 4 » كما اين كه اطلاق نام « قرّاء » بر شهداى « بئر معونه » در زمان پيامبر اكرم - صلّى اللّه عليه و آله و سلم - بود « 5 » بلكه از پيامبر اكرم روايت شده است كه : « بيشتر منافقين اين امت « قرّاء » هستند « 6 » » . شايد روايت فوق اين مطلب را مىرساند كه قاريان قرآن ، دچار غرور و عجب شده و اين آفت دانش آنان مىشود . روايت ديگرى اين مطلب را تأييد مىكند . اين روايت از پيامبر اكرم - صلّى اللّه عليه و آله - نقل شده است با اين مضمون كه : « پناه ببريد به خدا از « حبّ الحزن » . گفتند يا رسول اللّه ! « حبّ الحزن » چيست ؟ فرمود : وادىاى است در قعر جهنم كه جهنم از آن ، روزى چهارصد بار به خدا پناه مىبرد خدا اين وادى را براى قرّاء ريا كار فراهم كرده است . و مبغوض‌ترين خلايق نزد خدا قارىاى است كه به زيارت حاكمان مىرود « 7 » » . در آخر بايد متذكر شد پيامبر اكرم - ص - مقرر داشته بود كسى امامت جماعت را به

--> ( 1 ) حلية الاولياء ، ج 1 ، ص 256 و حياة الصحابة ، ج 3 ، ص 221 به نقل از : حلية الاولياء . ( 2 ) ر ك : مناهل العرفان ، ج 1 ، ص 308 و انساب الاشراف ، ج 1 ، ص 243 - 257 . ( 3 ) طبقات ابن سعد ، ط صادر ، ج 2 ، ص 206 . ( 4 ) ر ك : حلية الاولياء ، ج 1 ، ص 210 و حياة الصحابة ، ج 2 ، ص 507 . ( 5 ) ر ك : تاريخ الخميس ، ج 1 ، ص 451 و حلية الاولياء ، ص 123 . ( 6 ) الفائق ، ج 4 ، ص 11 . ( 7 ) مجمع الزوائد ، ج 7 ، ص 168 به نقل از : طبرانى در : الاوسط .