و از امام حسين - عليه السلام - در روز عاشورا سخنان ذيل در برابر لشكر يزيد - لعنة اللّه عليه - نقل شده است : « . . . فانّما انتم من طواغيت الامّة و شذاذ الاحزاب ، و نبذة الكتاب ، و نفثة الشيطان ، و عصبة الآثام و محرّفى الكتاب و مطفئى السنن . . . » « 1 » . « . . . شما طواغيت اين امت هستيد و گروههاى مخالف ، شما كتاب را به كنار انداخته‌ايد ، شما دمهاى شيطان هستيد و همه هم‌بستگان گناه و تحريف‌كنندگان قرآن هستيد و خاموش‌كنندگان سنت . . . » . و گروه ديگرى از روايات كه كلمه « تحريف » را به كار برده‌اند و هركس بخواهد مىتواند به مأخذ ذيل صفحه مراجعه كند « 2 » . ما احتمال قوى مىدهيم كه كلمه با « قاف » است يعنى « تحريق » بوده است و « تصحيف » شده است . و اين اشاره‌اى است به كار عثمان كه مصاحف را سوزاند و مسلمانان اين كار را بر او ايراد گرفتند و حتى او را « حرّاق المصاحف « 3 » ؛ سوزانندهء مصاحف » ناميدند . مؤيد نظر ما روايتى است كه صدوق و حاكم درباره گلايه و شكايت قرآن ، مسجد و عترت نقل مىكند و در اين روايت قرآن مىگويد : « يا ربّ حرّقونى « 4 » ؛ خدايا مرا آتش زدند . » و اگر هم تحريف با « ف » باشد باز نمىتوان اثبات كرد كه به مصحف موجود ، دست خيانت رسيده باشد و از آن كم و يا به آن چيزى زياد شده باشد ؛ زيرا مقصود ، تحريف معنوى است و تغيير معناى اصلى آيات و تغيير مصاديق و ديگر روشهاى تحريف . و اين مطلبى است كه امام محمد باقر در مكتوب خود به سعد الخير تصريح مىكند :

--> ( 1 ) مقتل الحسين خوارزمى ، ص 7 . و الخطبة در اللهوف ، ص 41 ( در آنجا : محرفى الكلم است ) . تهذيب تاريخ دمشق ، ج 4 ، ص 337 ( در آنجا محرفى الكلام است ) و ر ك : البيان خوئى ، ص 267 . ( 2 ) رك : البيان خوئى ، ص 246 و 247 و 248 . ( 3 ) البيان خوئى ، ص 277 . تاريخ قرآن صغير ، ص 94 و 95 . و الفتنة الكبرى ، ج 1 ، ص 181 ، 182 و 183 . ( 4 ) - خصال ، ج 1 ، ص 175 . آراء حول القرآن ، ص 97 . از مستدرك حاكم از كتاب : الفردوس .