مشركين ، برابر نيست ؛ لذا آيه مىگويد : و لا يستوى الذين يعلمون و الذين لا يعلمون . البته اين اغلاط بخش كوچكى از اين كاريكاتور و سخنان مضحك را تشكيل مىدهد . صاحب فصل الخطاب از محدثين و راويانى است كه هميشه دنبال اخبار شاذ و نادر مىگردد و چنين منقولاتى را كه در « دبستان المذاهب » مىيابد بهشت گمشده خود تصور مىكند . با اين همه خود اين ناقل مىگويد : از اين منقولات ، اثرى در كتب شيعه يافت نشده است . تعجب از صاحب « دبستان المذاهب » است كه چگونه به خود جرأت داده اين ياوه‌ها را به شيعه نسبت دهد ؟ و اين اخبار و مانند آنها را وى در كدام كتاب شيعى ديده است ؟ آيا اين است راه و رسم امانت در نقل و سنت ؟ ليكن عجبى نيست ( از كوزه همان برون تراود كه در اوست ) . چه بسيار افترائاتى كه به شيعه از صدر اسلام تا كنون ، و الى زماننا هذا زده‌اند ! و چه نسبت‌هاى نادرستى در كتابهايى مانند : « ملل و نحل » شهرستانى ، مقدمه ابن خلدون و غير آنها آمده است . در همين زمان هم چه بسيار اتهامات ناروا كه به شيعه مىزنند و ما از خدا يارى مىخواهيم . در اينجا به پايان بيانات مرحوم بلاغى مىرسيم . و اللّه الموفق