ظاهرا يكى از صحابه اين ماجرا را از كعب الاحبار يا كسى كه خود را مسلمان معرفى مىكرد شنيده است و پنداشته است كه اين وحى خداوند به پيامبر اكرم - ص - است . و گوينده را تصديق كرده است و با پاكى نيّت و حسن ظن آن را پذيرفته است . البته اين بهترين فرض ممكن مىباشد . آياتى كه نازل گشتند ، سپس نسخ شدند . همچنين ادعا مىشود كه : خداوند دربارهء شهداى « بئر معونه » آياتى نازل كرد . انس مىگويد : « ما آيات را خوانديم ، سپس تلاوت آنها نسخ گرديدند . و آن آيات عبارتند از : « انا قد لقينا ربنا فرضى عنا و رضينا عنه » . و در روايت ديگرى ، و ارضانا آمده است » « 1 » ادعاى فوق را نيز با توجه به دلايل زير مردود مىدانيم : اوّلا : سهيلى مىگويد : « در اين عبارت جلوه اعجاز كلام خداوندى ديده نمىشود . و لذا گفته مىشود اصل آيات بدين گونه نازل نشده‌اند بلكه با نظم و آهنگ قرآنى فرودآمده‌اند » « 2 » ليكن ، ادعاى اين كه اصل آيات به گونه ديگرى فرودآمده است بدون دليل مىباشد و هيچ شاهدى اين ادعا را تأييد نمىكند . پس چرا اصل كلام معجز را براى ما نقل نمىكند ؟ ! آيا اين ادعا جز در تاريكى تير انداختن چيز ديگرى است ؟ . ثانيا : آن‌چنان كه بخارى روايت را نقل مىكند : ظاهرا اينها زبان حال شهداى « بئر

--> ( 1 ) رك : تاريخ الخميس ، ج 1 ، ص 453 . صحيح بخارى ، ج 3 ، ص 19 و 20 . صحيح مسلم ، ج 2 ، ص 136 . الثقات ، ابن حبان ، ج 1 ، ص 239 و 237 . مغازى واقدى ، ج 1 ، ص 350 . السيرة النبوية / دحلان ، ج 1 ، ص 360 . مسند ابى عوانه ، ج 2 ص 311 و 312 . حياة الصحابة ، ج 1 ، ص 545 . طبقات ابن سعد ، ج 2 ، ص 53 و 54 . ( چاپ صادر ) ، الاكتفاء ، كلاعى ، ج 2 ، ص 145 . بهجة - المحافل ، ج 1 ، ص 224 . الروض الانف ، ج 3 ، ص 239 ، مجمع الزوائد ، ج 6 ، ص 130 . السيرة الحلبية ، ج 3 ، ص 172 . الاتقان ، ج 2 ، ص 26 . السيرة النبوية ، ابن كثير ، ج 3 ، ص 39 و 140 . الكامل / ابن اثير ، ج 2 ، ص 172 . مشكل الآثار ، ج 2 ، ص 420 اصول سرخسى ، ج 2 ، ص 79 . حلية الاولياء ، ج 1 ، ص 123 . المواهب اللدنيه ، ج 1 ، ص 103 . البداية و النهايه ، ج 4 ، ص 71 و 72 . و ج 7 ، ص 349 . فتح البارى ، ج 7 ، ص 297 . تاريخ طبرى ، ج 2 ، ص 550 . الدر المنثور ، ج 1 ، ص 105 . و ج 2 ، ص 25 به نقل از : بعضى منابع بالا و احمد ، ناسخ ابى داود . ابن ضريس ، ابن جرير ، ابن منذر ، ابن حبان ، دلائل بيهقى ، و تفسير جامع البيان ، ج 1 ، ص 381 . ( 2 ) شرح بهجة المحافل / اشخر يمنى ، ج 1 ، ص 224 . الروض الأنف ، ج 3 ، ص 239 . و السيرة النبوية / دحلان ، ج 1 ، ص 260 .