همچنان كه سخن ابن انبارى را در اين باره خوانديم كه مىگويد : قرائات ، اجتهادى از طرف قراء بوده است . و در اين كار اسراف صورت گرفته است به علت عدم نقطه و حركات در كلمات قرآن « 1 » . اما متأسفانه كسانى در اين باره ادعا مىكنند : « . . . اكثر نحويين بصره و پيروان آنها مانند زمخشرى و ابن قتيبه ، با قرائات متداوله مخالفت كرده‌اند . علت اين مخالفت آن است كه نحويين براى خود قواعدى وضع كرده‌اند كه مخالف اسلوب و بيان عربى است . و هر چه با اين قواعد جور در نيايد از طرف آنان محكوم است « 2 » . » واقعا عجيب است كه شخصى چنين ادعايى بكند . در حالى كه مطلب درست بر عكس ادعاى فوق است . و اين قراء بوده‌اند كه قياساتى خلاف اسلوب عربى وضع كرده‌اند . و با مراجعه به موارد ذكرشده مطلب آشكارتر مىگردد . بهر حال اين ادعا اساس علمى ندارد و با غرض‌ورزى همراه مىباشد . قبول قرائات قبول تحريف است اگر با دقت به روايات قرائات بنگريم مىبينيم روايتى : « من » را از جايى از قرآن حذف مىكند و ديگرى « بسمله » از سورهء فاتحه بر مىدارد و آن ديگرى « هاء » در : « تَشْتَهِيهِ الْأَنْفُسُ و لَمْ يَتَسَنَّهْ » را زيادى مىداند « 3 » و هركس طبق اجتهاد خود كلمه‌اى را زياد يا كم مىكند و آن را به قرآن نسبت مىدهد . معناى اين كار آن است كه قرآن تحريف شده است و يا آن كه جبرئيل اين قرائات و دوگونگى كلمات يك آيه را فرودآورده است ؟ ! و نتيجه اين كار جز بازى با قرآن و ملعبه قرار دادن معجزه جاويد پيامبر نيست و هيچ توجيه عقلى ندارد . سى هزار قارى قرآن در صفين حضور داشتند با تمام اين توجيهات براى قرائات مختلف و با ابتدايى بودن كتابت در آن عهد و با

--> ( 1 ) القراءات القرآنية تاريخ و تعريف ، ص 72 و 73 به نقل از : الموسوعة القرآنية ج 1 ، ص 80 . ( 2 ) القراءات القرآنية تاريخ و تعريف ، ص 74 . ( 3 ) رك : المحلى ، ج 3 ، ص 253 و 254 . فتح البارى ، ج 9 ، ص 34 - 36 . التمهيد فى علوم القرآن . الاتقان و القراءات القرآنية تاريخ و تعريف ، ص 89 - 91 در اين كتاب سخن ابن قتيبه را نقل مىكند و تقريبا همين نمونه‌ها را مىآورد و بعد مدعى مىشود : تمام اين قرائات از جانب خداوند سبحان است .