با توجه به روايات بالا دو نكته قابل استفاده است . اوّلا : آشنايى مردم با شأن نزول آيات و تفاسير الهى كه در ذيل آيات نازل شده است و تاريخ نزول آيات و . . . به دست مردم معيارى براى شناختن درستكار از نادرست و صالح از طالح مىدهد . و راه نفوذ خيانت‌پيشگان و پيروان هواهاى باطل را به مراكز حساس حكومتى و بازى با اسلام و مفاهيم و ارزشهاى آن را مىبندد . ثانيا : روايت متعددى كه در مجموعه‌هاى حديثى اهل سنت و كتب تاريخى آنها متراكم شده است به اختلافاتى اشاره مىكنند كه در قرائت قرآن به وجود آمده است . در حالى كه قرآن - همان‌طوركه از امام باقر روايت شده است و در آينده خواهيم ديد - واحد است و از نزد خداى يكتا نازل شده است . و اختلافات از طرف روات به وجود آمده است . حال اگر قرآن چنان كه نازل شده است خوانده مىشد حقيقتا حتى دو نفر با يكديگر اختلاف پيدا نمىكردند و اختلاف هنگامى پديدار شد كه هركس خواست قرآن را به لهجهء خود بخواند و تفسير و تأويل خود را در قرآن داخل كند و ديگر كارهايى كه ان شاء اللّه روشن خواهد شد . منع ائمه از قرائت قرآن بر طبق تنزيل آن قرائت قرآن با تنزيل آن يعنى همراه با تفاسيرى كه از جانب خداوند نازل شده است - اگر چه قرآن نباشد - هر چند در آغاز كار آسان به نظر مىرسد اما مشكلات و خطرات متعددى در بر دارد . و جبّارانى را كه مالك الرقاب مردم هستند به تلاش براى نابودى اين قرائت و قارى وادار خواهد ساخت . قرائت قرآن با تفسير حقيقى آن ، سلف جباران و طاغوتها را كه با تمام جنايات و انحرافات بايستى سمبل و مثل اعلايى براى مردم باشند زير سؤال مىبرد . و چون بايد اين سمبل‌ها همواره به ديدهء احترام نگريسته شوند ، هر نوع تلاشى در جهت مخدوش كردن اين چهره‌ها سركوب مىشود . اگر چه اين تلاش از طرف مقدس‌ترين شخصيت و منزه‌ترين كتاب باشد . ناچار بايد - طبق نظر اين جباران - اين شخصيت نابود گردد و اين كتاب پاره شود و يا حتى سوزانده شود . بنابراين تا زمانى كه قدرت در دست چنين جبارانى است اين اسرار بايد نهان باشند و عيان كردن اين حقايق ، خطرات بزرگى در بر دارد چون كه اين نامردمان از هيچ‌گونه