وَ كانَ حَقًّا عَلَيْنا نَصْرُ الْمُؤْمِنينَ « 1 » در واقع خداى مهربان نيز مشتاق لقاى چنين بنده‌اى مىشود و با هدايت خاصّ خود ، او را به سوى خويش مىكشاند . امام صادق ( ع ) مىفرمايند : « مَنْ أَحَبَّ لِقَاءَ اللَّهِ أَحَبَّ اللَّهُ لِقَائَهُ » « 2 » خداوند متعال بر اساس فضل و رحمت خود ، هدايت سالك را بر عهده گرفته و با تدابيرى حكيمانه ، مانع سقوط و گمراهى وى مىشود . مقصود حق تعالى از ارسال رسل و انزال كتب آسمانى ، راهنمائى طالب حقيقت و يارى او جهت موفقيت در مسير حركت بوده است . آخرين راهنماى حركت انسان ، پيامبر خاتم حضرت محمد مصطفى ( ص ) مىباشد كه با كامل‌ترينِ اديان و برترينِ كتاب‌هاى آسمانى به سوى بندگان فرو فرستاده شده است . بعد از آن حضرت نيز ، اوصياى گرامى ايشان كه همان اهل بيت عصمت و طهارت ( ع ) مىباشند ، راهنماى راه سالكان بوده و هستند . در زيارت بلند پايهء جامعة كبيره - كه از لسان مبارك امام هادى ( ع ) نقل گرديده است - خطاب به آن بزرگواران مىخوانيم : « بِكُمْ يُسْلَكُ إِلَي الرِّضْوَانِ » چنان كه در دعاى شريف ندبه نيز - كه از ناحية مقدسة امام عصر « ارواحنا فداه » بيان شده - آمده است : « فَكَانُوا هُمُ السَّبِيلَ إِلَيْكَ وَ الْمَسْلَكَ إِلَي رِضْوَانِكَ » بنابراين انسان تكامل طلب بايد با استفاده از نور قرآن و با راهنمايى حضرات معصومين ( ع ) ، مسير تقرّب به درگاه الهى را بپيمايد تا به لقاى پروردگار نائل آيد .

--> ( 1 ) . الروم / 47 ( 2 ) . الكافى ، ج 3 ، ص 134