برّرسى مىشود . بر اساس ديدگاه آيت الله العظمى مظاهرى « مدّظلّه‌العالى » ، توبهء هنگام مرگ و حتّى توبهء پس از مرگ و در جهنّم نيز ، اگر حقيقى و خالصانه باشد ، مورد پذيرش خداى تعالى واقع مىشود . فصل چهارم كتاب ، ضرورت اميدوارى به رحمت واسعهء خداوند متعال را يادآورى مىكند و به تشريح دو فضيلت خوف و رجاء ، مىپردازد . در فصل پنجم ، ده راهكار اساسى براى رسيدن به حالت ارزشمند توبه بيان مىشود . در فصل ششم ، به دوازده ثمره ، از ثمرات دستيابى به حالت توبه ، اشاره شده است . فصل هفتم ، توبه را به دو قسم كلّى توبه از حقّ الله و توبه از حقّ النّاس ، منقسم مىكند و نحوهء توبه از هر دو قسم را بيان مىدارد . در فصل هشتم ، مراتب توبه كه عبارتند از توبهء عوام ، توبهء خواص و توبهء اخص‌ّالخواص ، تشريح مىگردد . بر اساس مطالب اين فصل ، هيچ كس نبايد خود را بىنياز از توبه بداند و توبه صرفاً مربوط به افراد گناهكار نيست ؛ بلكه هرگونه ترك اولى براى خواص و توجّه به غير حق تعالى براى اخص‌ّالخواص ، توبه را بر آدمى واجب مىسازد . فصل نهم ، تأثير توسّل و شفاعت در پذيرش توبه را بازگو مىكند . در فصل دهم ، به ساير اسباب آمرزش ، نظير اجتناب از گناه ، انجام اعمال نيك و عقوبت دنيوى ، اشاره مىگردد . برخوردارى از بيانى روان و قابل فهم و عارى بودن از اصطلاحات غامض عرفانى ، از ويژگىهاى مباحث اخلاقى ، عرفانى معظّم‌له است كه موجب مىگردد افراد گوناگون در سطوح مختلف ، بتوانند از اين مباحث بهرهء لازم را ببرند . به عبارت روشن‌تر ، پويندگان طريق سير و سلوك كه اهل دقّت‌هاى علمى و