35 . گناه صغيره و كبيره هرگونه مخالفت با امر خداوند تبارك‌وتعالى ، گناه است و هر گناهى ، از آن جهت كه مخالفت با فرمان خداى بزرگ است ، گناهى بزرگ و كبيره محسوب مىشود . بنابراين نزد اهل معرفت و سالكان الىالله ، گناه كبيره و صغيره معنا ندارد و مطلق گناهان ، بزرگ محسوب شده و توبه را بر انسان واجب مىكند . هرچند برخى از معاصى به سبب زشتى بيش از اندازه ، به گناه كبيره مشهور شده‌اند و اين شهرت ، ذاتى نيست ، بلكه نسبى است و در مقايسهء آثار گناهان نسبت به يكديگر ، پديد آمده است ؛ مثل اين‌كه نگاه به نامحرم نسبت به تماس با نامحرم ، صغيره است و تجاوز ، نسبت به تماس با نامحرم ، كبيره مىباشد . افزون بر اين ، اگر گناهى نسبت به ساير معاصى بسيار كوچك باشد ، با انجام پىدرپى و اصرار بر ارتكاب آن ، ديگر صغيره نيست . چنان‌كه گناه كبيره ، با توبه ، ديگر كبيره نيست . امام صادق ( ع ) فرمودند : « لَا صَغِيرَةَ مَعَ الْإِصْرَارِ وَ لَا كَبِيرَةَ مَعَ الِاسْتِغْفَارِ » « 1 »

--> ( 1 ) . كافى ، ج 2 ، ص 288