16 . رابطه با شيطان ، عامل سقوط در جهنّم در روايتى آمده است كه پيامبراكرم ( ص ) به همراه جبرئيل نشسته بودند ، در اين حال صداى مهيبى شنيده شد . پيامبر از جبرئيل پرسيدند كه اين چه صدايى بود ؟ او پاسخ گفت : سنگى را هفتاد سال قبل در يكى از چاه‌هاى جهنّم رها كردند و اكنون به ته چاه رسيد . اين صداى برخورد آن سنگ به ته آن چاه بود ! « 1 » استاد بزرگوار ما حضرت امام خمينى ( قدس سره ) در درس اخلاق مىفرمودند : معناى اين روايت آن است كه كسى كه در اين دنيا مىآيد و به جاى اين‌كه رابطه‌اش را با خدا روز به روز محكم‌تر كند ، رابطه‌اش را با شيطان محكم مىسازد و به جاى قوى كردن روح ، جسم و تمايلات و غرايز خود را قوى مىكند ، بداند كه راه جهنّم را پيش گرفته و بعد از هفتاد سال زندگى در همين دنيا ، به ته جهنّم رسيده است . مشهور است كه مىگويند : شخص گناهكارى از بالاى يك بلندى به‌پايين افتاد و مُرد . شب او را در خواب ديدند و از احوالش در قيامت پرسيدند ؛

--> ( 1 ) . تفسير القمى ، ج 2 ، ص 3