طالب معرفت بايد با تقيّد به ظواهر شرع مقدّس كه همان انجام واجبات ، ترك محرّمات و به‌جا آوردن مستحبّات به‌قدر توان و نشاط مىباشد ، فضل و رحمت بىمنتهاى الهى را شامل حال خود كند . در اين راه ، با شركت در جلسات وعظ و ارشاد از اساتيدى كه مورد تأييد باشند ، استفاده كند و يا با استفاده از نوارهاى سخنرانى و كتاب‌هاى اساتيد آگاه ، كه در حدّ فهم او باشد ، خود را در راه مستقيم نگاه دارد . بعد از آن اگر شبهه‌اى براى او پديد آمد از اهل فن و اشخاص بصير سؤال كند و با اين دو بال - يعنى تقواى الهى كه عمل است و برداشت‌هاى عمومى كه علم است - حركت كند . آنگاه اگر به صورت جدّى به اين امور اهتمام ورزد ، به مقاماتى نائل مىگردد . در اين حال خداى سبحان نظر عنايتى به او نموده ، او را تزكيه مىفرمايد .