يا رَبِّ انَّ قَوْمِي اتَّخَذُوا هذَا الْقرآنَ مَهْجُوراً « 1 » مىگويد : اى خدا اينها بودند كه به قرآن من پشت پا زدند ، اينها بودند كه در مدرسه‌شان و دبيرستانشان و دانشگاهشان تدريس قرآن نبود . خدايا داد مرا و داد قرآن مرا از اين مردم بگير . خوب اگر پيغمبر كه مظهر رحمت خداست ، در روز قيامت به ما نفرين كند ، آيا در دنيا نفرين نمىكند ؟ آيا پيغمبر نگرانى از ما ندارد كه ما از قرآن استفاده نمىكنيم و فهم قرآن را نداريم ؟ الآن در همين قم مقدس قرآن وجود دارد ؟ طلبه‌هاى فاضل فراوان هستند ، اما جلسهء تفسير كم است . چرا استفاده نمىكنند بايد در مسجد جمع شوند ، اول قرآن بخوانند ، بعد هم تفسير قرآن بكنند و الا آن محله‌آى كه چنين نباشد ، مشمول نفرين پيغمبر است . اين گرفتاريها از كجا پيدا مىشود ؟ چرا اين قدر گرفتارى وجود دارد ؟ چرا اين قدر ضعف اعصاب داريم ؟ چرا اين قدر احساس پوچى مىكنند ؟ وقتى كه مىخواهيم ريشه‌يابى كنيم ، مىآييم به مسائل دنيا فكر ميكنيم . بايد ريشه‌يابى ما هميشه مربوط به دنيا و ماديت نباشد ، يك مقدار ريشه‌يابى بايد برود در معنا و يك مقدار ريشه‌يابى با عينك اسلام و با عينك قرآن و با عينك روايات اهل‌بيت باشد . ببينند گرفتاريها از كجاست . بالاخره همه و مخصوصاً جوانهاى عزيز بايد فهم قرآن داشته باشند . اين البته احتياج دارد به كاركردن و اهميت دادن و پشتكار داشتن . فهم قرآن هم ، خودش مراتب دارد . معنا و ترجمه از جمله مراتب آن است . وقتى قرآن مىخوانيد ، ترجمه‌اش را بدانيد ، اما يك مقدار بالاتر ، تفسير هم بتوانيد بفهميد . اين آيه چه مىخواهد بگويد . بتوانيد بفهميد كه سنى و شيعه چه

--> ( 1 ) - فرقان / 30 .