عندك ؟ فيقول أنا قرينك في قبرك ، و يوم حشرك حتّي أعرض أنا و أنت علي ربّك . فان كان للّه وليّاًأتاه أطيب الناس ريحاًو أحسنهم منظراًو أزينهم رياشاًفيقول : ابشر بروح من اللّه و ريحان و جنه نعيم قد قدمت خير مقدم . فيقول من أنت ؟ فيقول : أنا عملك الصالح . . . و ان كان لربّه عدوّاًفانّه يأتيه أقبح خلق اللّه رياشاًو أنتنه ريحاًفيقول له : ابشر بنزل من حميم و تصليه جحيم . 96 " هنگامى كه آدمى به آخرين روز دنيا و نخستين روز آخرت مى رسد مال و فرزندان و اعمال او ، برايش تجسّم مى يابند . او به مال خود روى مىكند و مى گويد : به خدا سوگند من در راه به دست آوردن تو ، بسى حريص و آزمند بودم ، اينك نزد تو چه دارم ؟ مال در پاسخ به دو مى گويد : كفن خود را از من بستان . او سپس به فرزندانش روى مى آورد و مى گويد : من دوستدار و حامى شما بودم ، اينك نزد شما چه دارم ؟ آنها مى گويند : ما تو را به گودالت مى رسانيم و در آن پنهانت مى كنيم . او سپس به اعمال خود روى مى آورد و مى گويد : به خدا سوگند كه من از تو رويگردان بودم و تو بر من گران بودى ، نزد تو چه دارم ؟ او مى گويد : من همنشين تو در گور و روز رستخيز هستم تا آن هنگام كه من و تو بر خدايت عرضه شويم . و اگر او دوستدار خدا بوده باشد خوشبوترين مردم و خوش چهره ترين آنها و آراسته ترين ايشان نزد او آيد و گويد : بشارت باد تو را به روح و ريحانى از سوى خدايت و جنت نعيمى كه به بهترين شكل پيش او نهاده مىشود . بنده خدا به او گويد : تو كيستى ؟ او در پاسخ مى گويد : من عمل صالح تو هستم . . . و اگر مُرده ، دشمن خدا باشد ، بدشكل ترين و گنديده ترين آفريده خدا ، نزد او آيدو گويد : بشارت باد تو را به آتش ، و او را به دوزخ مى افكند . امام صادق عليه السلام مى فرمايد : " ما من ذي مال ذهب او فضه يمنع زكاه ماله الّا حبسه اللّه عزّوجل‌ّيوم