مى زدند و خرد مى كردند ، گفتم : اى جبرئيل ! اينان كيانند ؟ گفت : كسانى كه نماز عشا را ترك مى كنند . سپس به گروهى گذشتيم كه در دهان آنها آتش افكنده مى شد و از پشتشان خارج مى شد ، گفتم : اينان كيانند ؟ گفت : اينان كسانى هستند كه اموال يتيمان را به ستم مى خورند و جز اين نيست كه آتش د رشكم خود مى افكنند كه در دورخ جاى مى گيرند . سپس به گروهى گذشتم كه يكى از آنها ، آهنگ برخاستن داشت ، ليكن از بزرگى شكم نمى توانست برخيزد ، گفتم : اى جبرئيل ! اينان كيانند ؟ گفت اينان كسانى هستند كه ربا مى خورند و نمى توانند برخيزند مگر همچون كسانى كه جن زده شده اند و آنان به شيوه آل فرعون ، بام و شام به آتش عرصه مى شوند و مى گويند : خدايا ، كى رستخيز به پا خواهد شد و نمى دانند كه رستخيز بسيار گرانتر و تلختر است . سپس به زنانى برخوردم كه از پستانهايشان آويزان شده بودند ، گفتم : اى جبرئيل ! اينان كيانند ؟ گفت : اينان زنانى هستند كه اموال شوهرانشان را به فرزندان ديگران به ارث مى گذارند . ابوبصير به امام باقر - عليه السلام - عرض كرد : " ما اكثر الحجيج و اعظم الضجيج ! فقال : بل ما اكثر الضجيج و اقل الحجيج ! تحب ان تعلم صدق ما اقوله و تراه عياناً ؟ فمسح يده علي عينيه و دعا بدعوات ، فعاد بصيراً ، فقال انظر يا ابابصير الي الحجيج ! قال : فنظرت‌ُفاذا اكثر الناس قردةو خنازير و المؤمن بينهم مثل الكواكب اللّامع في الظّلماء . فقال ابوبصير : صدقت يا مولاي ما اقل الحجيج و اكثر الضجيج . 70 " ابوبصير به امام باقر ( ع ) عرض كرد : چه فراوانند حاجيان و چه زياد است شيون و ناله ! امام ( ع ) فرمود : بلكه بهتر است بگويى چه فراوان است ناله و چه اندك است حاجى . آيا دوست دارى درستى آنچه را به تو گفتم بدانى و آشكارا آن را ببينى ؟ پس دستش را برچهرهء ابوبصير