متناسب با ملكات رذيله ، چهره هاى گوناگونى مى پذيرد . گاهى به سبب سركشى و ملكه ستمگرى برخاسته از گفتار و كردار و انديشه ، چهره سگ مى يابد و گاهى چهرهء خوك . آن گونه كه گاهى به سبب وجود اين ملكه ها ، آدمى چهره اى غير مادى مى يابد كه آيات و رواياتى نيز در اين زمينه رسيده است . ما نخست برخى از اين آيات را كه دلالت بر اين نكتهء ظريف و دقيق و يقينى نزد اهلش دارد ، بيان مى كنيم و در پى آن ، رواياتى را مى آوريم كه در حدّ تواتر معنوى بر اين موضوع تصريح دارند . برخى ا زاين آيات ، كمال صراحت را دارند ، و برخى ظاهر هستند ، و شمارى با درنگ بر اين مهم دلالت مى كنند از جملهء اين آيات است : ( فان لم تفعلوا و لن تفعلوا فاتّقوا النّار الّتى وقودها الناس و الحجاره اعدّت للكافرين . ) 37 و هر گاه چنين نكرديد كه هرگز نتوانيد كرد پس بترسيد از آتشى كه براى كافران مهيا شده و هيزم آن ، مردمان و سنگها هستند . ( و اولئك هم وقود النّار ) 38 آنها خود هيزم آتش جهنمند . ( من قبل ان نطمس وجوهاً فنردّها على ادبارها . ) 39 پيش از آنكه نقش چهره هايتان را محو كنيم و رويهايتان را به قفا برگردانيم . ( هنالك تبلوا كلّ نفس ما اسلفت ) 40 در آنجا ، هر كس هر چه كرده است ، پاداشش را خواهد ديد . ( و كلّ انسانٍ الزمناه طائره فى عنقه و نخرج له يوم القيامه كتاباً يلقاه منشورا . اقرء كتابك كفى بنفسك اليوم عليك حسيباً . ) 41 كردار نيك و بد هر انسانى را چون طوقى به گردنش آويخته ايم ، و در