امام صادق ( ع ) مى فرمايد كه پدرم فرمود : " ما من شىءٍ افسد للقلب من خطيئهٍ ، انّ القلب ليواقع الخطيئه فما تزال به حتّى تغلب عليه فيصيّر اعلاه اسفله . " 24 براى قلب ، هيچ چيز تباه تر از گناه نيست ، همانا قلب با گناهان در مى ستيزد و همچنان هستند تا گناه بر قلب چيرگى مى يابد و اين چنين قلب ، واژگون مى گردد . ابوبصير مى گويد : از امام صادق ( ع ) شنيدم كه مى فرمود : " اذا اذنب الرّجل فى قلبه نكته سوداء فان تاب انمحت و ان زاد زادت حتّى تغلب على قلبه فلا يفلح بعدها ابداً . 25 " هر گاه آدمى گناهى مرتكب شود ، نقطه اى سياه از دل او جوانه مى زند ، پس اگر توبه كرد ، اين نقطه محو مى گردد و اگر گناهى بر آن افزود ، سياهى ها ، آنقدر فزونى مى گيرند كه بر دل او چيره مى شوند ، و ديگر هرگز روى رستگارى نمى بيند . امام صادق عليه السّلام مى فرمايد : " ما من عبدٍ الّا و فى قلبه نكته بيضاء فاذا اذنب ذنباً خرج فى النكته نكته سوداء فان تاب ذهب ذلك السّواد ، و ان تمادى فى الذّنوب زاد ذلك السّواد حتى يعظّى البياض فاذا غطّى البياض لم يرجع صاحبه الى خير ابداً و هو قول اللّه عزّوجلّ : ( كلا بل ران على قلوبهم ما كانوا يكسبون ) . 26 " بنده اى نيست مگر آنكه در دل او نقطه اى سفيد هست ، پس هر گاه گناهى از او سر زند ، در اين نقطه ، نقطه سياهى جوانه مى زند ، پس اگر توبه كرد ، اين سياهى از ميان مى رود و اگر در ارتكاب گناهان ، لجاجت ورزيد ، اين سياهى ، آنقدر فزونى مى گيرد كه روى سفيدى را مى پوشاند ، و هرگاه روى سفيدى پوشانده شد ، ديگر چنين شخصى