و آنها را پيشوايانى ساختيم كه به امر ما هدايت مى كردند . منظور از " امر " در اينجا ، چيزى نيست مگر افاضات حق تعالى ، چنان كه مراد از ضمير " هم " در " جعلناهم " واسطه هاى اين فيض است . كوتاه سخن اينكه ، ما در هرامرى به ويژه در سير به سوى حق تعالى نياز به واسطه داريم ، و معقول نيست كه كسى بتواند خويش را پاك سازد و فضايل را اخلاق خويش گرداند مگر با چنگ زدن به حلقهء استوار ولايت . پس اگر بگوييم ، تهذيب و تخلّق به فضايل ، به واسطه هاى فيض موكول است ، سخنى گفته ايم كه نزد اهلش نيكو به شمار مى آيد . در زيارت جامعهء كبيره مى خوانيم : بكم فتح اللّه و بكم يختم و بكم ينزل الغيث و بكم يمسك السماء ان تقع على الارض الا باذنه و بكم ينفس الهمّ و يكشف الضّرّ . ) 52 به سبب شما ، خداوند گشايش پيش مى آورد و به سبب شما ، كارها را به پايان مى برد و به سبب شما ، باران فرو مى باراند و به سبب شما ، آسمان را نگه مى دارد كه مباد بر زمين فرو افتد و به سبب شما ، غم از دل بزدايد و زيان را باز دارد . در توصيف حضرت بقية اللّه كه خداوند گشايشش را به شتاب افكند و روح من و جهانيان فداى خاك پاى او باد آمده است كه : " بيمنه رزق الورى بوجوده ثبتت الارض و السماء . " 53 به بركت او ، به مردم ، روزى داده مىشود و در پرتو وجود او ، زمين و آسمان پا بر جايند . اين قطره اى از اقيانوس بود از خداوند اميد مى برم كه به من توفيق دهد تا مشتى از اين دريا برگيرم .