كه در بهشتها نشسته اند و مى پرسند از گناهكاران چه چيز شما را به جهنم كشانيد ؟ مى گويند ما از نمازگزاران نبوديم و به مسكينان طعام نمى داديم ، و با آنان كه سخن باطل مى گفتند ، هم آواز مى شديم . ( قل اعوذ بربّ الناس . ملك الناس . إله الناس . من شرّ الوسواس الخنّاس . الّذي يوسوس في صدور الناس . من الجنّه و الناس . ) 184 بگو : به پروردگار مردم پناه مى بردم ، فرمانرواى مردم ، خداى مردم ، از شرّ وسوسهء وسوسه گر نهانى ، آنكه در دلهاى مردم وسوسه مىكند ، خواه از جنيان باشد يا از آدميان . رواياتى پيرامون مراقبت به وسيله دوست حواريون به عيسى ( ع ) گفتند : " فمن نجالس يا روح الله ؟ قال : من يذكّركم الله رؤيته و يزيد في علمكم منطقه و يرغّبكم في الاخره عمله . " 185 يا روح الله ! با چه كسانى همنشينى كنيم ؟ فرمود : كسى كه ديدنش ، شما را به ياد خداى اندازد و سخنش ، بر علم شما بيفزايد و عملش ، شما را به آخرت تشويق كند . از يكى از امامان عليهم السلام روايت شده است : " الجلساء ثلاثه : جليس تستفيد منه فالزمه ، و جليس تفيده فاكرمه و جليس لا تفيده و لا تستفيد منه فاهرب عنه . " 186 همنشينان سه گروهند : همنشينى كه از او بهره مى برى ، پس پا يبندش باش ، و همنشينى كه به او بهره مى رسانى ، پس ارجمندش بدار ، و همنشينى كه نه به او بهره مى رسانى و نه از او بهره مى ستانى ، از چنين همنشينى بگريز : اميرمؤمنان ( ع ) مى فرمايد :