در تبيين مختلف آيات قرآن ، از اميرمؤمنان ( ع ) روايت شده كه فرموده : " ثم نظم تعالي ما فرض علي السّمع و البصر و الفرج في آيه واحده فقال : ( ما كنتم تستترون ان يشهد عليكم سمعكم و لاابصاركم و لا جلودكم و لكن ظننتم ان الله لا يعلم كثيراً ممّا تعملون . ) يعني بالجلود ههنا الفروج . و قال الله تعالي : ( و لا تقف ما ليس لك به علم ان‌ّالسّمع و البصر و الفؤاد كل اولئك كان عنه مسئولًا . ) ساق الحديث الي ان قال : ثمّ أخبر انّ الرجلين من الجوارح التي تشهد يوم القيامه حتّي يستنطق بقوله سبحانه : ( اليوم نختم علي افواههم و تكلّمنا ايديهم و تشهد ارجلهم بما كانوا يكسبون . " سپس خداوند متعال ، واجبات گوش و چشم و فرج را در يك آيه گرد آورده و فرموده است : " از اينكه گوش و چشمها و پوستهايتان به زيان شما شهادت دهند ، چيزى نهان نمى داشتيد ، بلكه مى پنداشتيد خدا بر بسيارى از كارهايى كه مى كنيد آگاه نيست . " مقصود از پوستها در اينجا فرجها مى باشد . و خداوند مى فرمايد : " از پى آنچه ندانى كه چيست مرو ، زيرا گوش و چشم و دل ، همه را بدان بازخواست كنند . " و حديث ادامه دارد تا جايى كه مى فرمايد : سپس خبر داد كه دو پا ، از اعضايى هستند كه در روز قيامت ، گواهى مى دهند تا جايى كه خداوند با اين فرموده به سخنشان مى آورد : " امروز بر دهانها يشان مُهر مى نهيم و دستهاشان با ما سخن مى گويند و پاهاشان در آنچه كرده اند ، گواهى مى دهند . " ابوكهمس از امام صادق عليه السلام پرسيد : " يصلي الرجل نوافله في موضع او يفرقها ؟ قال : لا ، بل ههنا و ههنا ، فانها تشهد له يوم القيامه . " 147 آيا شخصى مىتواند نوافل خود را دريك مكان بخواند يا آنها را در