فراوان مى كشى ، پس پاداش آن را خواهى ديد " راهى بسيار دشوار و ناهموار تلقّى گرديده است . پس گذشتن از آن و رسيدن به هدف ، پس از پيمودن منازل توبه ، يقظه ، تخليه ، تحليه ، و تجليه ، بسيار مشكل و دشوار است و اگر فضل و رحمت الهى در كار نباشد ، كسى نمى تواند اين راه ناهموار را بپيمايد . خداوند عزّ و جلّ مى فرمايد : ( و لو لا فضل الله عليكم و رحمته ما زكي منكم من احدٍ ابداً ولكنّ الله يزكّي من يشاء ) 3 و اگر فضل و رحمتى كه خدا بر شما ارزانى داشته است نمى بود ، هيچ يك ازشما ، هرگز روى پاكى نمى ديد ، ولى خدا هر كس را كه بخواهد پاكيزه مى سازد . 2 . پيمايندهء اين راه ، ناگزير بايد بداند كه اين راه اگر چه سختى و دشوارى بسيار به همراه دارد ولى پاداش پيمودن اين منازل ، از بزرگترين پاداشهاست و پاداش و عملى برتر از آن ، در ميان نيست . اين عمل از جهاد در راه خدا برتر است و به همين سبب در روايات ، جهاد در راه خدا ، جهاد اصغر ناميده شده در حالى كه اين جهاد را جهاد اكبر نام نهاده اند 4 . اين خود از عبادات بزرگ است ، خواه سالك را به مقصود برساند يا نرساند . پس چالش با نفس و هوى و هوس و رذايل ، عبادت است ، خواه آدمى بر آنها چيرگى يابد يا آنها بر آدمى فيروزى يابند . 3 . شايسته است آدمى به اين مهم توجّه كند كه او آفريده شده تا اين منازل را بپيمايد و به مقام قرب برسد و خويش را بشناسد و در ستاندن فيض ، قابليت كامل بيابد ، چنان كه خداوند متعال در بخشيدن اين فيض ، فاعليت تام‌ّدارد . آدمى در جايگاه جانشينى الهى قرار دارد كه فرشتگان به دو سجده كرده اند و قرار است به مقام قرب الهى دست يازد و دل او عرش رحمان و امانتى از خدا و . . . مى باشد 5 . او بايد بداند كه اين دنيا نه قرارگاه ، كه گذرگاه اوست و او براى خدا و از خدا و به سوى خداست ، و پروردگار مى فرمايد :