دو از مسجد برون شدند در حالى كه شخص فاسق ، صدّيق بود و شخص عابد ، فاسق . بدين ترتيب كه عابد به مسجد در آمد در حالى كه همه را به عبادت خويش توجّه مى داد و پيوسته در اين انديشه بود ، در حالى كه شخص فاسق از فسق و تبهكاريش پشيمان بود و از گناهان خود ، طلب آمرزش مى كرد . امام ابوالحسن عليه السلام مى فرمايد : " انّه ذكر رجلًافقال : انّه يحبّ الرئاسه . فقال : ماذئبان ضاريان في غنم قد تفرّق رعاؤها باضرّ في دين المسلم من الرئاسه . " 35 كسى ، فردى را نزد حضرت نام برد و عرض كرد كه او رياست دوست است . حضرت ( ع ) فرمود : دو گرگ درنده درميان گله اى كه شبانان آن رفته باشند ، زيانمندتر از رياست طلبى در دين شخص مسلمان نيست . امام صادق عليه السلام مى فرمايد : " ملعون من ترأس ، ملعون من همّ بها ، ملعون من همّ بها نفسه . " 36 نفرين بر كسى كه رياست را بر خود بربندد ، نفرين كه به رياست همّت گمارد ، نفرين بر كسى كه خود را بدان مصروف دارد . اين نمونه اى از روايات رسيده پيرامون پلشتيها بود . ما پاره اى از اين روايات را ، جايگاه خود خواهيم آورد ، چنان كه رواياتى را به خواست خدا پيرامون فضائل در آينده خواهيم آورد . 3 . اجماع سخنان رسيده در ضرورت پاكسازى نفس و سرشتينه كردن فضائل از پيشينيان و پسينيان ، بسيار فراوان است و هر كه در سخنان اهل دل نظر كند ، در مى يابد كه وجوب تهذيب نفس در ميان آنها ، در اسلام ، نه از ضروريات ، كه از بديهيات است ما به عنوان نمونه ، برخى از آنها را مى آوريم .