هر كه روى خويش به خدا كند و نيكوكار باشد ، هر آينه به دستگيرهءاستوارى چنگ زده است و پايان همهء كارها به سوى خداست ( . . . قال يا بنيّ انّي اري في المنام انّي اذبحك فانظر ماذا تري قال يا ابت افعل ما تؤمر ستجدوني ان شاءالله من الصّابرين . فلمّا اسلما و تلّه للجبين و ناديناه ان يا ابراهيم . قد صدّقت الرّؤيا . ) 255 گفت : اى پسركم ! در خواب ديده ام كه تو را ذبح مى كنم . بنگر كه چه مى انديشى . گفت : اى پدر ! به هر چه مأمور شده اى ، عمل كن ، كه اگر خدا بخواهد ، مرا از صابران خواهى يافت . و چون هر دو تسليم شدند و او را به پيشانى افكند ، ما ندايش داديم : اى ابراهيم ، خوابت را به حقيقت پيوستى . ( و امرت ان اسلم لرب‌ّالعالمين ) 256 و به من ، فرمان داده اند كه در برابر پروردگار جهانيان تسليم باشم . ( بلي من اسلم وجهه لله و هو محسن فله اجره عند ربّه و لا خوف عليهم و لا هم يحزنون ) 257 آرى ، هر كس كه از روى اخلاص رو به خدا كند و نيكوكار بُوَد ، پاداشش را از پروردگارش خواهد گرفت و دستخوش بيم و اندوه نمى شود . ( و من احسن ديناً ممّن اسلم وجهه لله و هو محسن . ) 258 دين چه كسى بهتر از دين كسى است كه به اخلاص روى به جانب خدا كند و نيكوكار باشد ؟ سديز مى گويد به امام صادق عليه السلام عرض كردم : " اني تركت مواليك مختلفين يتبرّأ بعضهم من بعض . قال : فقال : و ما أنت و ذاك ، إنّما كلّف النّاس ثلاثه : معرفه الائمّه و التّسليم لهم فيما ورد عليهم و الردّ اليهم فيما اختلفوا فيه . " 259