شهوت جنسى بر خانه ، كوچه و خيابان او حكمفرماست ، بد تر از آن ديوانگان است . در سوره يس مى فرمايد : چه كسى شيطان پرست است ؟ آن كسى كه گناه مداوم بر او حكمفرما باشد . آن كسى كه شيطان توانسته باشد او را مهار كند . آن كسى كه به قول شيطان كارش به آنجا رسيده باشد كه احتياج به مهار شيطان نداشته باشد و خود از شيطان پيروى كند و حتى از شيطان جلو بزند . ما نبايد دو آيه « افَرَأَيتَ مَنِ اتَّخَذَ الهَهُ هَواهُ وَ اضلَّهُ اللهُ عَلى عِلمٍ » و « الَم اعهَد الَيكُم يا بَنى آدَمَ ان لا تَعبُدوا الشَّيطانَ انَّهُ لَكُم عَدُوٌ مُبينٌ » را سرسرى بگيريم . اولين مصيبتى كه فاسق دارد ، اطلاق كفر بر اوست . قرآن با خطاب كافر و مشرك با او صحبت مىكند ، اما پاك و آثار اسلام بر او بار مىشود . اين از نظر فقهى ، اما از نظر باطن چه ؟ در روايات مى خوانيم كه همه و همه وقتى قبض روح مى شوند ، بايد روح آنها در محضر خدا حاضر شود . از آسمان اول تا هفتم ، عرش ، لوح و قلم بگذرد و از محضر خدا برگردد به بهشت يا جهنم برزخى . آن وقت در روايات مى خوانيم كه ديگر وقتى او را صدا مى كنند ، به اسم ظاهرى صدا نمى كنند ، به اسم پرونده اى صدايش مى كنند ؛ يعنى آدم تارك الصلاة وقتى به آسمان اول مى رسد ، مى گويند : كافرآمد . آدم رياكار وقتى به آسمان دوم رسيد ، به او مى گويند ، مشرك ؛ تا برسد به محضر ربوبى و در آنجا خطاب مىشود : اى كافر ! اى مشرك ! بر گرد به جاى خود ؛ آن جا كه خود تهيه كردى ؛ يعنى جهنم برزخى . معلوم است كه آن وقت ؛ يعنى دم مرگ ديگر چاره اى نيست . در آسمان اول تا محضر خدا اگر او را با مقراض قطعه قطعه كنند ، قطعاً براى او بهتر است از اين كه خدا به او بگويد : يا كافر . قرآن ، سراسر تنبّه و توجه است خداوند در قرآن كه يكى از الطاف خفيه اوست ، بر فاسق اطلاق كفر كرده است . بر كسى كه گناه مداوم دارد ، اطلاق كفر و شرك كرده است تا شايد متنبّه شود . قرآن ، سراسر تنبّه