خود بخشى با عنوان آداب معاشرت دارند كه در آن نحوه ى معاشرت با مردم را آورده اند . انسان بايد از هر لحاظ مؤدب باشد . بحث را از زبان شروع مى كنيم . - اولًا : زبان نبايد ركاكت داشته باشد ، يعنى فحّاشى ، تمسخر و نيش نبايد بر زبان جارى شود . - ثانياً : زبان بايد داراى تلطّف باشد . افَبِمَا رَحمَة مِنَ اللهِ لِنتَ لَهُم وَ لَو كُنتَ فَظّاً غَلِيظَ القَلبِ لَا نفَضُّوا مِن حَولِكَ ( آل عمران ، آيه ى 159 ) قرآن كريم مى فرمايد كه معلم نبايد با خشونت صحبت كند بلكه با نرمى و مهربانى بايد سخن بگويد و خطاب به معلّم اوّل پيامبر اكرمص - فرموده است كه ، پيغمبر اكرمص اگر داراى زبانى خشن بود ، اعراب دوران جاهليت از اطرافش پراكنده مى شدند ، هر چند قرآن حق است . - ثالثاً : معلّم بايد خوب سخن بگويد و لحن گفتار و انتخاب لغاتش بايد متعارف باشد . - رابعاً : خوب سخن بگويد و سخن خوب نيز . فحاشى ، تمسخر و نيش زدن در اسلام گناهى بزرگ است ، آنقدر بزرگ كه قرآن در مورد آن مى فرمايد : -