الطاف خفيّه و جليّه ى خدا اينكه اوّل پيامبر آمد و بعد مخلوق مكلّف در اين كره پيدا شد . حضرت آدم معلّم بود و پيامبر . در قرآن مى خوانيم كه پروردگار يك معلّم را با دست خود تربيت مىكند يعنى موسى ( ع ) ؛ وقتى بزرگتر شد او را مى فرستد زير دست معلّم ديگر ( حضرت شعيب ) و ده سال نيز شاگردى او را مىكند . در اين ميان كار او هم با وظيفه ى معلّمى مطابقت دارد . كار شبانى كه صبر و حوصله بسيار نياز دارد و بايد به اندازه اى پايين آمد كه با گوسفندان ساخت . لذا اين معلّم ده سال به شبانى مشغول بود و ضمناً زير نظر يك معلّم ديگر در حال تربيت شدن بود تا معلّم شد . سپس از جانب خداوند خطاب مىشود : اذهَبَا إِلَى فِرعَونَ اءِنَّهُ طَغَى فَقُولَا لَهُ قَولًا لَّيِّناً لَّعَلَّهُ يَتَذَكَّرُ أو يَخشَى ( طه ، آيه ى 42 ) مى فرمايد كه برو به سوى فرعون كه او ادّعاى خدايى مىكند و آن قلدر را هدايت كن ، خداوند دوست دارد او هدايت شود . اكنون كه قصد به كلاس رفتن و هدايت او را دارى مهربان باش ، خشن نباش و با مهربانى و نرمى با فرعون صحبت كن ، براى اينكه خدا دوست دارد فرعون آدم بشود . جاذبه هايى كه در عالم وجود دارد ، نظير قوّه ى جاذبه اى كه در كهكشان ها است و يا جاذبه اى كه در بين حيوانات است و تمامى عناياتى كه به عالم شده