حتماً قرآن بخوان . آنگاه با حرارت مى فرمايد ، مى دانم كه گاهى در خط مقدّم جبهه هستى ، بايد قرآن بخوانى تا اندازه اى كه براى تو ميسّر است . در جنگ خيبر ، روز اوّل مسلمانها شكست خوردند . روز دوّم و سوّم نيز شكست بود و دشمن جسور شده بود و افرادى نيز از پشت خنجر مى زدند و روحيّه ى مسلمانان را تضعيف مى كردند . وضع خطرناكى براى اسلام پيش آمده بود . پيامبر فرمود : فردا عَلَم را به دست كسى خواهم داد كه خداوند او را دوست داشته باشد و من نيز او را دوست داشته باشم و او هم خدا را دوست داشته باشد . روز بعد پيامبرص فرمود كه اميرالمؤمنين على ( ع ) به حضورشان برود . گفتند : يا رسول الله ! چشمان مبارك امام درد مىكند و نمى تواند به جبهه برود . پيامبر فرمودند : بيايد . امام ( ع ) را آوردند . پيامبر آب دهان مبارك خود را به پشت چشمهاى امام ماليدند و با معجزه ايشان را شفا دادند . پيامبر ( ص ) عَلَم را به على ( ع ) سپردند و ايشان را سردار لشكر نمودند . اميرالمؤمنين ( ع ) سوار مركب شد و پيامبر پياده بود . در چنين وضع حسّاس ، پيامبرص بايد حسّاسترين جملات را بفرمايد و ايشان جمله اى فرمودند كه درجه اى است و الا براى معلّم و افتخارى براى او . فرمودند : لان يهدى الله بك رجلًا خير لك من الدّنيا و ما فيها يا لان يهدى الله بك رجلًا خير ممّا طلعت عليه الشمس