شايعه پراكنى هم نظير دروغ است ، انسان وقتى مىخواهد مطلبى را نقل كند ، بايد صحت مطلب را بداند ، و اگر جريانى را شنيد نبايد به زودى قبول كند بلكه دليل بخواهد و سرسرى از مطالب نگذرد ، لذا اگر شخصى حرفى زد و دليل براى آن نداشت توبيخش كنيد ، و در اطراف مسئله بررسى لازم را به عمل آوريد نه اينكه به محض شنيدن خبر و مطلبى آن را بدون دليل بپذيريد و اشاعه بدهيد . اميرالمؤمنين ( ع ) مىفرمايد : دروغگوئى فقط اين نيست كه مطلبى را كه مىدانيد دروغ است بگوئيد ، بلكه شايعه پراكنى هم جزء دروغ‌گوئى محسوب مىشود . موسى بن جعفر ( ع ) مىفرمايد : در روز قيامت ابتداء به بدن درغگو و ( شايعه پراكن ) سيخ داغ فرو مىكنند و پس از آنكه در پيشگاه مردم رسوا شد ، او را روانه جهنم مىسازند . گناه و عوارض آن در جبهه رسول خدا ( ص ) مىفرمايد : كسى كه دروغ مىگويد ، بوى گندى از دهان او به آسمانها مىرود و ملائكه خدا با استشمام اين بو ، دروغگو را لعن مىكنند . العياذبالله اگر در جبهه يا سپاه يا . . . دروغ ، شايعه پراكنى ، تهمت و . . باشد ( كه انشاء الله نيست ) بوى گند سپاه و جبهه به عالم ملكوت مىرود و در اين صورت خداى نخواسته ملائكة الله كه از بوى عطر شهيد لذت مىبرند از بوى تعفن زاى دروغگو و شايعه پراكن ملول مىشوند . جبهه‌اى كه تجليگاه نور الهى است و دست عنايت امام عصر عج‌الله تعالى فرجه الشريف بر آن است ، سزاوار نيست كه در آن دروغ و شايعه پراكنى و جوّ سازى باشد ، پناه بر خداى تعالى ، كه اگر اينطور باشد مغفرت و نصرت و رحمت حق تعالى شامل اين جبهه نخواهد شد .