لايرحَمُ لايرحَمُ كسى كه رحم و دلسوزى و مهربانى به برادرانش نكند ، رحم نخواهد ديد ، مسلمان بايد دوست بدارد براى ديگران آنچه را براى خود دوست مىدارد و بد بداند براى ديگران آنچه را براى خود زشت و بد مىداند . مجاهد فى سبيل‌الله اگر طالب جوار الله است و مىخواهد حقيقتاً نام مجاهد بر او صدق كرده و برازنده او باشد بايد رحم و مهربانى را در وجود خود تحقق بخشد . به اين داستان توجه كنيد تا معناى رحم بر برادران براى شما روشن شود . مصداق بارز اشِدّاءُ عَلَي الكُفّارِ رُحَماءُ بَينَهُم زرقاء همدانيه يك زن مجاهده ى صدر اسلام بود ، شخصى كه در جنگ صفين لشگر فرارى اسلام را با خطابه‌هاى آتشين و نصيحتهاى گهربار جمع‌آورى نموده تا اينكه بر معاويه و سربازانش هجوم بردند و پيروز شدند ، زرقاء زنى بسيار شجاع و دلسوز و مهربان بود . بعد از شهادت اميرالمؤمنين عليه السلام معاويه بر اوضاع مسلمين تلسط كامل يافت . در دوران حكومتش ظلمهاى بسيارى رفت . عمّالش شهرها و روستاها را خراب نموده و اموال شيعيان را غارت مىكردند و به يغما مىبردند و متعرض جان و ناموس آنها مىشدند . روزى عمّال كثيفش به صحرائى رفتند كه آن شير زن يعنى زرقاء همدانيه آنجا بود . طرفداران معاويه مردها را كشتند ، گوسفندها را بردند - زنها را بىسرپرست در وسط بيابان گذاشتند و رفتند . اين زن تصميم گرفت كه حق خود و مردم را بگيرد ، پاى پياده از كوفه به شام رفت . شام پايتخت ظلم و جور و جنايت و اختناق و اعدام بود . با اين وضع وحشتناك يك زن از شيعيان على ( ع ) به شام رفته و مىخواهد دادخواهى