در نظام جمهورى اسلامى كه آزادى به تمام معناى كلمه در نيروهاى انتظامى و نظامى وجود دارد سوء استفاده از اين آزادى و شخصيت مسئولين و فرماندهان را كوبيدن گناه بزرگى است . در صدر اسلام مسلمانان متابعت و ( علاقه ) عجيبى نسبت به فرمانده داشتند . در جنگ تبوك به پيغمبر ( ص ) خبر دادند كه ابوذر از لشگر عقب مانده است . حضرت دستور توقف دادند . پس از مدتى ديدند كه از دور ابوذر مىآيد ، وقتى به لشگر رسيد ، آنقدر تشنگى به او فشار آورده بود كه از حال رفته و غش كرد ، پس از اينكه به حال آمد . رسول خدا ( ص ) از او پرسيد چه چيز همراه دارى ؟ ابوذر در جواب عرض كرد ، آب . پيغمبر ( ص ) فرمود : اگر آب همراه داشتى چرا از تشنگى از حال رفتى ؟ عرض كرد يا رسول الله ( ص ) در راه زير تخته سنگى مقدارى آب شيرين پيدا كردم ، ولى نخواستم قبل از شما از آن استفاده كنم ، خلاصه اينكه ، در سپاهى ، ارتشى و بسيجى بايد روح تسليم باشد ، كه اين روحيه براى نظام اسلام سازنده و مفيد است و روح تسليم انسان‌ساز است ، شخصى خدمت امام صادق ( ع ) رسيد ، به حضرت عرض كرد : من صد در صد تسليم شما هستم ، اگر انارى را دو قسم كنيد و بفرمائيد نصفش حلال و نصفش حرام مىگويم درست است . آرى اطاعت از فرماندهى موجب حفظ نظام اسلام ( كه از اوجب واجبات است ) مىشود ، تمرد از فرمانده و خودمحورى در ارتش و . . . از گروهكها و افكار فاسدى نشئت مىگيرد كه از آغاز زمزمه ى شوم انحلال ارتش را سر دادند ، و از ابتدا مخالفت با فرمانده و فرماندهى را شعار خود قرار دادند . امام بزرگوار همواره به نظم و اطاعت از فرماندهى در ارتش ، سپاه و . . . تكيه مىفرمودند و مىفرمايند .