هم پيدا نمىشود كه از غريزه جنسى سرچشمه نگيرد مخصوصاً در جوان‌ها . معمولًا اگر انسانى به انسان ديگر محبت افراطى پيدا كرد اين عشق است و اين عشق از غريزه جنسى سرچشمه مىگيرد . عشق پاك مربوط به خداست . بله ممكن است كسى عشق پيدا كند به امام حسين ( عليه السلام ) كربلايش ممكن است كسى عشق پيدا كند به حضرت ولى عصر ( عليه السلام ) و ظهورش . اما اگر مربوط به خدا و افرادى كه فضيلت آنها از خدا سرچشمه مىگيرد نباشد بفهمد وضع خطرناكى براى او پيش آمده است . مرادم اين است كه شعر گفتن براى معشوقش و عاشق ديگران شدن از غريزه جنسى سرچشمه مىگيرد . اما يك كسى عاشق آب شود ، عاشق نان شود ، براى آب شعر بگويد ، براى نان شعر بگويد چنين نيست . هرچند گرسنه باشد اما ذوقش گل كند براى نان شعر بگويد ، هرچند تشنه باشد تشنگى او ذوق او را تحريك كند براى آب شعر بگويد اين چنين نيست . از اينجا پى ببريد كه غريزه جنسى ولو حرف فرويد درست نباشدكه درست نيست‌اما يك حسلب خاصى دارد . همه و همه ، جوان ، پدر و مادر جوان و جامعه بايد براى آن يك حساب جداگانه‌اى باز كنند چنانچه اسلام يك حساب جداگانه‌اى باز كرده است . ازدواج از ديدگاه قرآن آيه ى شريفه لينفق ذو سعة من سعته و من قدر عليه رزقه فلينفق مما