انسان گاهى گرسنه است اما حس نمىكند كه گرسنه است زيرا مريض است . دو روز است چيزى نخورده او را با سرم زنده نگاه داشتند اما تمايل به غذا ندارد چرا ؟ براى اينكه مريض است . چون مريض است آن غريزه نمىتواند كار كند اگر كسى در جلسه‌ما باشد نظير من انفاق برايش مشكل باشد بداند مريض است . نظير آن آدمى كه دو سه روز است غذا نخورده اما باز هم تمايل به غذا ندارد . يعنى نمىتواند بيابد گرسنگى را . اين هم رسيده به آنجا كه پرده‌ها يكى پس از ديگرى ، دنيا ، صفات رذيله و بالاخره العياذ بالله گناه روى گناه او را به آنجا رسانده كه نمىتواند درك كند كه نماز يعنى غذاى روح و روزه يعنى تشبه به خدا بالاترين لذت براى يك انسان كامل است . يك گوسفندى را در زمان پيغمبر اكرم ( صلىالله‌عليه‌وآله ) سر بريدند و تقسيم كردند . وقتى پيغمبر اكرم ( صلىالله‌عليه‌وآله ) آمدند ، سؤال كردند چيزى از آن باقى مانده است ؟ گفتند يا رسول الله گردنش باقى مانده است اما بقيه را در راه خدا داديم . فرمود نه بگوئيد همه‌اش باقى مانده اما گردنش فانى شده است زيرا گردنش را در راه خدا نداديد . انفاق در راه خدا ، طواف در خانه‌ى خدا ، جان دادن در راه خدا ، ترويج دين خدا ، دوست داشتن دوستان خدا ، دشمن داشتن دشمنان خدا ، چيزى نيست كه احتياج به استدلال داشته باشد . « پاى استدلاليان چوبين بود » . استدلال براى من خوب است و امثال