معناى فطرت فطرت از نظر لغت به معناى خلقت است و امروز درباره اين كلمه يك مقدارى بايد صحبت كنم و از همه مخصوصاً فضلاى جلسه تقاضا دارم يك توجه خاصى به آن بفرمايند . معلومات ما دوقسم است : يك قسم آن فكرى و از راه تعليم و تعلم به دست مىآيد نظير اينكه معلم سر كلاس درس مىگويد و شاگرد برداشت مىكند يا اينكه در اين جلسه‌ى مقدس من مىگويم و شما برداشت مىكنيد . اين يك نحو معلوماتى است كه انسان‌ها دارند و اين مربوط به عقل انسان‌است و بالاخره دانستنىهاى انسان است . يك قسم معلومات ديگر داريم دانستنى نيست يافتنى است مربوط به عقل نيست ، مربوط به غرائز است ، مربوط به تمايلات است نظير اينكه انسان گرسنه مىشود ، غذا مىخورد ، سير مىشود ، تشنه مىشود ، آب مىخورد سيراب مىشود . اين درك گرسنگى و تشنگى كه يكى از معلومات انسان است تعليم و تعلمى نيست يافتنى است يعنى انسان با آن غريزه‌اى كه پروردگار عالم در انسان نهاده است درك مىكند گرسنگى را درك مىكند سيرى را و به عبارت ديگ مىيابد تشنگى را و وقتى آب مىخورد مىيابد سيرابى را . اين غرائز دو قسم است : يك قسم غرائزى است كه همه‌ى حيوانات هم دارند و شايد در بعضى از حيوانات قوىتر از انسان‌ها هم باشد نظير مثال‌هايى كه آوردم . و يك قسم