از نظر اسلام ، از نظر فتواى همه ى علما اگر شخصى چنين نذرى كند ، اصلًا نذر منعقد نمى شود ، براى اينكه نذر بايد راجح باشد و فقها مى گويند اين گونه نذور راجح نيست . پيامبر كارى به نذر آنان نداشت كه نذرشان غلط است ، براى او جلوگيرى از بدعت مهم بود . لذا بى وقت به مسجد آمدند . به اندازه اى با عجله آمدند كه عبا از دوش مبارك افتاده بود . يك طرف عبا روى دوش مبارك بود و طرف ديگر كشيده مى شد . با سرعت به مسجد آمدند . به بلال گفتند اذان بگو و مردم را جمع كن كه : « اصّلوه جماعَه » آيا چه خبر است ؟ مردم ريختند و كار و كسب و همه تعطيل شد ، زن و مرد به مسجد آمدند تاببينند چه شده . پيغمبر روى همان پلة اول ايستاد براى اينكه به جامعه اسلامى بگويد كه كار خيلى مهم است . و فرمود اى مردم ! من كه پيغمبر هستم با زن تماس دارم ، من كه پيغمبر شما هستم غذاى لذيذ مى خورم و در دل جامعه بوده و با اجتماع تماس دارم . فمن رغب عن سنّتى فليس منّى . اسلام ، مسلمان منزوى را قبول ندارد هر كه چنين نباشد اصلًا مسلمان نيست . اسلام ، مسلمان منزوى را قبول ندارد . مسلمان تنبل و هميشه گوشه ى مسجد نشين را كسى قبول ندارد . امير المومنين ( ع ) همان روز اول آمدند كوفه و وارد مسجد شدند ، ديدند كه دسته اى هيپى مانند گوشه اى نشسته اند . فرمودند