مىشود . چنانچه اگر آن بعد مادى يعنى غرائز و تمايلات وى نيز ارضاء نشود علاوه بر اينكه انسان نمى تواندسير كند براى او عقده پيدا مىشود و اگر از آن فردى كه بعد رحمانيش مرده است بدتر نشود قطعاً كمتر نمى شود . لذا وقتى وارد قرآن وروايات اهل بيت ( س ) مى شويم مى بينيم به همان اندازه كه سفار ش به ارضاء و تغذيه ى بعد ملكوتى و رحمانى شده ، به همان اندازه تاكيد به ارضاء و تغذيه بعد جسمانى و مادى شده است . اسلام در رابطه با تغذيه ى بعد ملكوتى ، نماز و سفارشهايى كه در آن شده است را تجويز كرده است . همانگونه كه جسم ، صبح ، ظهرو شب نيازمند غذاست ، آن بعد ملكوتى را هم قرآن مى فرمايد : أَقِمِ الصَّلوهَ طَرَفَىِ النَّهارِ و زُلَفاً مِنَ الّيلِ إنَّ الحَسَناتِ يُذهِبنَ السَّيِئاتِ « 1 » نماز بخوان ، صبح ، عصر و شب نماز بپاى دار . براى اينكه نماز است كه زنگارها را مى برد . « إِنَّ الحَسَناتِ يِذهِبنَ السَّيئات » ظاهراً معنايش اين نيست كه نماز گناه را مى آمرزد ، اگر چه آن معنا هم هست امّا اينجا ظاهراً معنايش اين است كه نماز بخوان تا زنگار دل برود ، نماز بخوان تا آن آلودگيها برود . أَقِمِ الصَّلوةَ يدلِوُكِ الشَّمسِ إَلى غَسَقِ الَّيلِ وَ قُرآنَ الفَجرِ إنَّ قُرآنَ الفَجرِ كانَ مَشهُوداً « 2 »

--> ( 1 ) 1 . سوره هود ، آيه 114 . ( 2 ) 1 . سوره اسراء ، آيه 78 .