عزيزم تقاضا دارم كه بيائيد معاهده كنيم كه مقيد به ظواهرشرع شويم كه تقيد به ظواهر شرع نيازمند كوشش فراوان است . اين درخت فطرت و ايمان را آبيارى و ريشه داركنيم كه در آن صورت در جزر و مد سرگردان نمى شويم و اگر دنيا آخرت بخواهيد راه همين است . براى سعادت چاره اى نيست الا ايمان قلبى و ايمان قلبى هم پيدا نمى شودمگر با تقيد به ظواهر شرع ، به نماز ، به روزه ، به انفاق به ديگران ومخصوصاً خدمت به ديگران و بدست آوردن دل آنها و مخصوصاً اجتناب از گناه . چرا كه گناه هر چند كوچك اما براى پژمرده ساختن نهال و درخت ايمان سمى بزرگ و مهلك است .