نظير اين آياتى كه خواندم در قرآن زياد است شما اگر با اين عينك در قرآن وارد شويد ، مىبينيد كه قرآن از اول تا آخر مىگويد : آمده‌ام براى تهذيب نفس ، آمده‌ام تا آدم بسازم . آمده‌ام تا صفات رذيله را از بين ببرم و صفات خوب را جايگزين آنها كنم و بعد هم مرتب به علتش اشاره مىكند و مىفرمايد : براى اين آمده‌ام كه سرچشمه را دست كنم ، تا سرچشمه را درست نكنم فايده‌اى ندارد . اگر يك آدم جرب داشته باشد و روى زخمهايش پماد بمالد ، ممكن است اين پماد يكى دو روز مؤثر باشد و زخمهايش را موقتاً التيام دهد ، اما اين زخمها از ريشه خراب است و آب از سرچشمه گل‌آلود . اگر دكتر ، دكتر باشد ، پماد نمىدهد تا اين زخم موقتاً خوب شود ، داروئى مىدهد تا ريشه جرب را بخشكاند ، ريشه دمل را بخشكاند ، وقتى ريشه از بين رفت ، زخم كم‌كم التيام مىيابد و گرنه تنها پماد ماليدن و به ظاهر زخم رسيدن ، دردى را دوا نمىكند . مرحوم محقق نراقى ( رحمت الله عليه ) در كتاب جامع‌السعادات ، براى انسانهايى كه تقواى ظاهرى دارند ، اما دلشان ناپاك است ، مثالى مىزند و مىگويد : اين نظير قبرى است كه مرده درون قبر گنديده است ، اما شما روى قبر را مرتب گچكارى كنيد . نظير مستراح است كه شما در آن هر چه تزيين و كاشى : ارى و گلكارى كنيد ، گنديدگى درون آن از بين نمىرود ، چرا ؟ براى اينكه زيربنا خرابست « 1 » اگر زيربناى انسان خراب باشد ، كار بجايى مىرسد كه حتى جذابيت پيامبر هم نمىتواند كاملًا مؤثر واقع شود . چنانچه وليدبن‌مغيره متصلًا مىانديشد كه چگونه آنچه را پذيرفته ولى عصبيتش مانع است لگدمال كند تا اينكه : « الْقَي الشَّيْطانُ فِي فَمِهِ » « 2 » در روايات داريم كه شيطان آمده است ، شايد هم به صورت انسى آمده باشد ، آن

--> ( 1 ) - عَنُ عَلّى عَلَيهِ السَّلامُ « فى صِفَة الزُّهاد » وَ يروْنَ اهْلَ الدُّنيا يعَظِّمُونَ مَوْثَ اجُسادِهِمْ و هُمْ اشَدُّ اعظاماً لِمَوتِ قُلُوبِ احيائَهُمْ ( نهج‌البلاغه خطبه 230 ) . حضرت اميرالمؤمنين ( ع ) در بيان صفات زهاد فرمودند : و زهاد مىبينند اهل دنيا را كه اجساد مرده‌هاى خود را بزرگ مىدارند در حالى كه بايد خيلى بيش از اينها قلبهاى مرده زنده‌هاى خود را بزرگ بدارند . ( يعنى قلبهاى مردهء اينها كه نفس مىكشند بيشتر بايد مورد توجه قرار گيرد از اينكه به مرده‌هاى خود و آباد كردن گورستانها همت گمارند ) ( 2 ) - شيطان در دهان او انداخت ( كه بگويد )