نُصَرِفُ الاياتِ لِقومٍ يَشْكُرونَ » « 1 » امر معقولى را به امر محسوسى تشبيه مىكند . نفس انسان را به يك زمين تشبيه مىكند و مىفرمايد : زمين بر دو قسم است : الف ) زمين‌آباد : زمينى كه ذاتاً مستعد باشد ، خوب شخم شود ، علف هرزه‌هاى آن گرفته شود و خوب از آن مواظبت شود ، اين زمين حاصل خوبى مىدهد . ب ) زمين بىحاصل : زمينى كه ذاتاً آباد نيست ، شوره زار و سنگلاخ است . يا اگر هم شوره‌زار نيست ، درست شخم نشده و علف هرزه‌هاى آن گرفته نشده باشد ، معلوم است كه حاصل نمىدهد . اگر تخمى هم در آن بريزيد به عمل نمىآيد و سبز نمىشود اگر هم سبز شود حاصل ندارد . معمولًا محصول چنين زمينى بته خار است و علف هرز ، چيز به دردخورى نيست . قرآن مىفرمايد : دل پاك و دل ناپاك اين طورند . اگر دل از صفات رذيله پاك باشد ، حسود ، خودمحور ، خود فكر ، لجوج ، متكبر ، كينه‌توز و بدبين نباشد و بالاخره صفات رذيله نداشته باشد مثل زمين آباد است ، زيرا فكر از دل سرچشمه مىگيرد و گفتار ، در دل‌آباد ، مؤثر و مفيد است . آن وقت كردارش هم مفيد است ، هم براى خودش و هم براى جامعه‌اش . اما اگر زمين شوره‌زار شد ، يعنى دل ناپاك شد ، هم گفتارش نيش‌دار و مضر مىگردد و هم كردارش چيزى جز ضرر براى جامعه در بر ندارد . اگر دل پاك باشد ، خير از او سرچشمه مىگيرد شما چشمه‌اى را در نظر بگيريد ، اگر سرچشمه‌اى گل‌آلود باشد و يا آب آن شور باشد ، خواه ناخواه آبى كه از چشمه منشعب مىشود گل‌آلود است و شور و ناپاك ، به عكسش اگر سرچشمهء آب زلال باشد ، آبى كه از آن مىجوشد زلال است . اگر آب آن هم گل‌آلود شد ، طولى نمىكشد كه اين آلودگى از بين مىرود و آبى كه بدست مىآيد همان آب زلال و تميز است . قرآن شريف كه من بعضى اوقات در بحثهايم سفارش مىكنم و تقاضا دارم كه

--> ( 1 ) - سوره اعراف ، آيه 58 . ترجمه : زمين پاك نيكو گياهش به اذن خدا نيكو برآيد و زمين خشن ناپاك بيرون نياورد جز گياه اندكى و كم‌ثمر ، اين گونه ما آيات قدرت خود را هر نوع مىگردانيم براى قويم كه شكر خدا به جاى آرند .