الشيخ حسين المظاهري
80
معاد در قرآن (فارسى)
حتى اذا ما جاؤها شهد عليهم سمعهم و ابصارهم و جلودهم بما كانوا يعملون . « 1 » تا هنگامى كه همه به دوزخ رسند ، آنگاه گوش و چشم و پوست بدنها بر اعمال آنها گواهى مىدهند . انسان خطاب به آنها مىگويد : لم شهدتم علينا . چرا براعمال ما شهادت داديد ؟ اعضاء و جوارح در جواب گويند : انطقنا الله الذي انطق كل شيء . « 2 » خدائى كه همه موجودات را به نطق درآورد ما را نيز گويا كرد . زمين آن علم نيز خبر از حوادث سهمگين خويش مىدهند . اذا زلزلت الأض زلزالها و اخرجت الأرض اثقالها و قال الأنسان مالها يومئذ تحدث اخبارها . « 3 » هنگامى كه زمين به سختترين زلزلهء خود به لرزه درآيد و بارهاى سنگين اسرار درون خويش را از دل خاك بيرون افكند . انسان به تعجب گويد زمين را چه پيش آمده است . در آن هنگام زمين مردم را به حوادث ( بزرگ ) خويش آگاه مىسازد .
--> ( 1 ) . سورهء فصلت ، آيه 20 . ( 2 ) . سورهء فصلت ، آيه 21 . ( 3 ) . سورهء زلزال ، آيات 4 تا 1 .