تراب ثم نطفه ثم من علقه ثم من مضغه مخلقه و غير مخلقه لبين لكم و نقر في الارحام ما نشاء الى اجل مسمي ثم نخرجكم طفلا ثم لتبلغوا اشد كم و منكم من يتوفي و منكم من يريد الى ارذل العمر لكيلا يعلم من بعد علم شئنا و تري الارض هامده فاذا انزلنا عليها الماء اهتزت و ربت و انبتت من كل زوج بهيج . « 1 » اى مردم اگر شما در روز قيامت و قدرت پروردگار بر بعث مردگان شك داريد ، ( به اين دليل توجه كنيد ) كه ما شما را نخست از خاك بيافريديم . آنگاه از نطفه و پس از آن از خون و سپس از پاره‌اى گوشت تمام و ناتمام ، تا در اين انتقال و تحولات قدرت خود را بر شما آشكار كنيم و از نطفه‌ها آنچه را مشيت ما تعلق گيرد در رحمها قرار دهيم . تا به وقتى معين طفلى از رحم بيرون آوريم . تا زندگى كرده و به حد بلوغ و كمال برسيد . برخى از شما بميريد و برخى ديگر به سن پيرى و دوران ضعف و ناتوانى رسد . به طورى كه پس از دانش و هوش به جائى رسد كه ديگر هيچ نفهمد ( و دليل ديگر براى اثبات معاد اين است كه ) زمين را بنگريد وقتى كه خشك و بى گياه باشد آنگاه باران بر آن فرو باريم ، تا سبز و خرم شود و ( تخم ها ) نمو كند و از هر نوع گياه زيبا برويد . مولوى نيز به زبان شعر قاون سير تكاملى انسان را چنين سروده :

--> ( 1 ) . سورهء حج آيه 5 .