كه انسان مىخواهد هر كارى را كه دوست دارد انجام بدهد و در برابر كارش سد و مانعى وجود نداشته باشد . آيات نخست سوره مباركه قيامت اجمالًا به اين اشاره دارد كه اعتقاد به معاد و حساب و كتاب عامل كنترل غرايز و طغيان اميال نفسانى انسان است . همچنين در سوره مطففين مى خوانيم كه « انسان اگر به معاد ظن داشته باشد ، در خود نيروى كنترل كننده اى مى يابد » و به طريق اولى ، يقين داشتن به معاد عامل اساسى براى كنترل اميال نفسانى است . ويل للمطففين الذين اذا اكتالوا على الناس يستوفون و اذا كالوهم او وزنوهم يخسرون الا يظن اولئك انهم مبعوثون ليوم عظيم . « 1 » واى به حال كم فروشان ، آنان كه چون از مردم چيزى بستانند ، تمام بستانند و چون چيزى به كسى دهند كم‌دهند . آيا آنها گمان ندارند كه برانگيخته مىشوند ؟ ! و آن روز روز بسيار بزرگى است ؟ ! البته تنها « كاسب » مصداق آيه مباركه نيست ، بلكه پاسداران كم كار و كارمندانى كه به وظيفه خود عمل نمىكنند ، و همه كسانى كه در برابر حقوقى كه دريافت مىكنند كار لازم را انجام نمى دهند مصاديق اين حكم كلى هستند . بديهى است ،

--> ( 1 ) . سورهء مطففين ، آيه 5 .