محلّهء خود يا محلّ كار ، و در اين مسأله فرقى بين شهرهاى بزرگ و كوچك نيست . مسأله 237 كسى كه قصد دارد ده روز در جايى بماند ، مىتواند هر روز در مناطق اطراف آنجا رفت و آمد داشته باشد . مثلًا كسى كه با قصد ده روز در مشهد است ، مىتواند هر روز به اطراف مشهد با فاصلهء كمتر از 22 كيلومتر برود و برگردد . مسأله 238 كسى كه تصميم گرفته است به‌صورت دائم يا موقّت ، وطن ديگرى اختيار كند ، يا كثيرالسّفر شود ، بايد در همان سفر اوّل نمازش را تمام بخواند و روزه بگيرد . مسأله 239 كسى كه قصد سفر بيش از 22 كيلومتر را دارد ، بايد از وقتى كه حدود يك كيلومتر از وطن خود دور شد و ديگر اذان معمولى وطن را نشنيد ، نماز را شكسته بخواند و روزه را افطار كند . همچنين در برگشت از سفر ، وقتى به فاصلهء يك كيلومترى از شهر كه اذان معمولى شهر را مىشنود ، رسيد ، ولو داخل در شهر نشده باشد ، بايد نماز را تمام بخواند و اگر قبلًا افطار نكرده است و قبل از ظهر است ، قصد روزه كند . مسأله 240 زن در تمام يا شكسته خواندن نماز تابع شوهر است . و همچنين است حكم هر كسى كه تابع ديگرى باشد ، مثل فرزندى كه سرپرستى او با پدر اوست و پدر و مادرى كه سرپرستى آنها با فرزند است . ولى اگر مرد كثيرالسّفر است و تابع او كثيرالسّفر نيست ، آن تابع بايد به وظيفهء خود عمل كند . مسأله 241 اگر كسى فقط در بعضى از ماه‌ها كثيرالسّفر است ، نظير استاد دانشگاه ، در مواقعى كه مسافرت دارد بايد نماز را تمام بخواند و روزه بگيرد .